ƏLVİDA YÜK!
Elçin hər səhər 9:06-da işə gəlirdi. Altı dəqiqə gecikməyin heç bir mənası yox idi, nə kimisə narahat edirdi, nə də kiminsə nəzərinə dəyirdi. Amma o elə edirdi. Bəlkə yeganə azadlığı bu idi. Kiçik, mənasız, amma özününkü. Bina şüşə və xromdan idi. Bakının qış günəşini elə bir laqeydliklə əks etdirirdi ki içəri girəndə adam özünü də … ƏLVİDA YÜK! haqqında daha çox oxu